ประวัติ และความเป็นมาของ วัดโสมนัส จังหวัดสกลนคร ที่ต้องไปซักครั้ง

วัดป่าโศมพนัส เป็นวัดที่อยู่ในจังหวัดสกลนคร เป็นสถานที่ปฏิบัติธรรมที่ดูแลโดย “พระอาจารย์สุริยา มหาปุญุโญ” ด้วยการนำแนวทางการปฎิบัติของหลวงพ่อเทียน จิตุตสุโภมาปรับใช้ ซึ่งเรียกว่า “การเจริญสติแบบเคลื่อนไหว” ตลอดปีจะมีบรรดาผู้สนใจเข้ามาศึกษาและปฏิบัติธรรมเป็นจำนวนมาก ไม่ว่าจะเป็นนักเรียน นักท่องเที่ยว พนักงานบริษัทเอกชน หรือประชาชนในทั่วไปในพื้นที่ โดยเน้นการสอนแบบแนวทางปฏิบัติ ให้รู้จักกับตนเอง ดูแลการสอนโดยพระอาจารย์โดยตรง เพื่อให้ทุกคนสามารถเข้าถึงคำสอนได้ถูกต้อง

การก่อตั้งวัดป่าโสมพนัส

วัดโสมนัส
วัดโสมนัส จังหวัดสกลนคร

เรื่องราวเกิดขึ้นใน พ.ศ. 2494 เมื่อหลวงพ่อโสม โสภิโตได้กำลังธุดงค์มาจำพรรษาที่พระธาตุภูเพ็ก ทว่ากว่าที่จะเดินทางมาถึงจุดหมายท้องฟ้าก็เริ่มมืดเสียก่อน หลวงพ่อโสมจึงตัดสินใจที่จัดปักกรดในบริเวณนั้น (อ่างเก็บน้ำภูเพ็ก) เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นก็มีชาวบ้านผ่านมาเห็นท่านเข้า ก็เลยนิมนต์มาพักอยู่ที่หมู่บ้าน ด้วยความที่หมู่บ้านนี้ไม่มีวัด เวลาจะไปทำบุญก็ต้องเดินทางไปวัดที่อยู่ไกลออกไปจากหมู่บ้าน ชาวบ้านมีความเห็นกันว่าอยากจะสร้างวัดเอาไว้ใกล้ๆหมู่บ้าน เลยช่วยกันสร้างกุฎิ และศาลาไว้ในบริเวณพะลานหิน ชาวบ้านเรียกวัดแห่งนี้ว่า “วัดหลวงพ่อเซ็น”

ต่อมาได้มีพระรูปหนึ่งที่เดินทางมาศึกษาประวัติศาสตร์ของพระธาตุภูเพ็ก ท่านก็คือ “พระมหาสม สุมโณ” โดยระหว่างที่เดินทางก็มักจะมาพักอยู่ที่วัดหลวงพ่อเซ็นแห่งนี้ ซึ่งท่านก็เป็นผู้ที่ได้มอบชื่อ “วัดโสมพนัส” ให้ ตลอดระยะเวลานานกว่าหลายสิบปี วัดแห่งนี้ก็ได้พัฒนาเรื่อยมา จนมีพระสงฆ์จำพรรษาหลายองค์ ในขณะที่บางปีก็กลายเป็นวัดร้างที่ไม่มีพระสงฆ์จำพรรษา หลังจากที่พระมหาสมได้ศึกษาเรื่องราวของพระธาตุภูเพ็กมาอย่างยาวนาน ก็ได้กลายเป็นโบราณสถานที่มีคนรู้จักมากมาย ทำให้ผู้คนจำนวนมากเดินทางมาเยี่ยมชม ในขณะที่ได้มีการสร้างวัดใหม่ขึ้นคือ “วัดพระธาตุภูเพ็ก”

ก่อนที่จะมาเป็น “วัดป่าโศมพนัส” เคยเปลี่ยนชื่อมาแล้วถึง 5 ชื่อ ในตอนแรกที่วัดสร้างใหม่ยังไม่มีใครตั้งชื่อวัด แต่ในสมัยก่อนชาวบ้านมักเรียกว่า “วัดหลวงพ่อเซ็น” ก่อนที่พระมหาสมจะตั้งใหม่ให้คือ “วัดโสมพนส” พระครูสุวรรณเห็นว่าชื่อควรจะเปลี่ยนใหม่เป็น “วัดโสมมนัส” และเปลี่ยนเป็นครั้งที่ 4 โดยหลวงพ่อคือ “วัดป่าโสมพนัสสามัคคีธรรม” ในช่วงปี พ.ศ. 2531-2534 สุดท้ายในสมัยของพระอาจารย์สุริยา มหาปญุโญ ได้มีการเปลี่ยนชื่อเป็นครั้งสุดท้ายคือ “วัดป่าโสมพนัส” ซึ่งเป็นชื่อวัดในปัจจุบันที่ใช้มาตั้งแต่ช่วงที่พระอาจารย์มาจำพรรษาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2538